Başbakanlık (Hazine Müsteşarlığı)’ dan: SİGORTA ACENTELERİ YÖNETMELİĞİ TASLAĞI
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç ve Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar
Amaç ve kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sigorta acenteliği faaliyetlerinin sigortacılık sektörüne olan güveni artırıcı biçimde sürdürülmesini, sözleşme taraflarının hak ve menfaatlerinin korunmasını teminen acentelik sisteminin kurumsallaşmasını sağlamak; acentelik faaliyetlerinin çerçevesi ile bu faaliyetlere ilişkin temel ilkelerin belirlenmesidir.
(2) Bu Yönetmelik, sigorta acenteliği yapacak gerçek ve tüzel kişilerin kuruluş ve teşkilatlarına, yetki ve sorumlulukları ile faaliyetlerine ilişkin usul ve esasları kapsar.
(3) 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 23 üncü maddesinin onbirinci fıkrasına dayanılarak Bakanlar Kurulunca belirlenen hususlar saklı kalmak kaydıyla, Türkiye’de faaliyet göstermek isteyen yabancı acenteler için de bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 23 üncü ve 32 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan;
a) Acente: Ticarî mümessil, ticarî vekil, satış memuru veya müstahdem gibi tâbi bir sıfatı olmaksızın bir sözleşmeye dayanarak muayyen bir yer veya bölge içinde daimî bir surette sigorta şirketlerinin nam ve hesabına sigorta sözleşmelerine aracılık etmeyi veya bunları sigorta şirketleri adına yapmayı meslek edinen, sözleşmenin akdinden önce hazırlık çalışmalarını yürüten ve sözleşmenin uygulanması ile tazminatın ödenmesinde yardımcı olan kişiyi,
b) Faaliyeti sınırlı acente: Yalnızca zorunlu sigortalar ve/veya yalnızca hayat sigortaları ile sınırlı olmak üzere aracılık faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzel kişi sigorta acentesini,
c) Faaliyeti sınırlı olmayan acente: Yalnızca zorunlu sigortalar ve/veya yalnızca hayat sigortaları ile sınırlı olmaksızın aracılık faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzel kişi sigorta acentesini,
ç) İcra komitesi: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği nezdindeki Sigorta Acenteleri İcra Komitesini,
d) Kanun: 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununu,
e) Levha: Sigorta acenteleri için Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından düzenlenecek, faal olarak çalışanlara ilişkin kayıtları gösterir Levhayı,
f) Malvarlığı: Gerçek kişilerin mülkiyeti altında bulunan taşınır ve taşınmaz mal ve varlıklar ile parayla ölçülebilir hakların bütününden borç ve diğer yükümlüklerinin düşülmesinden sonra kalan tutarı,
g) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,
ğ) Oda: Ticaret Odaları ile Ticaret ve Sanayi Odalarını,
h) Özsermaye: Acentelerin ödenmiş veya Türkiye’ye ayrılmış sermayeleri, her türlü yedek akçeleri, yeniden değerleme fonu, dönem net kârı ile geçmiş yıllar kârları, diğer kâr ve sermaye yedekleri ile Müsteşarlıkça uygun görülecek sermaye benzeri kaynaklar ve diğer kaynaklardan varsa dönem zararı ve geçmiş yıllar zararları ile Müsteşarlıkça uygun görülecek diğer değerlerin düşülmesinden sonra bulunan tutarı,
ı) SEGEM: 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 31 inci maddesine istinaden kurulan Sigortacılık Eğitim Merkezini,
i) Sigorta şirketi: Türkiye’de kurulmuş sigorta şirketi ile yurt dışında kurulmuş sigorta şirketinin Türkiye’deki teşkilâtını,
j) Teknik personel: Acentelerde sigortacılık işlemlerini yapan yetkilendirilmiş personeli,
k) TOBB: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğini,
l) TSRŞB: Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğini,
m) Uygunluk belgesi: Levhaya kaydı uygun görülen acenteler için Müsteşarlıkça Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine gönderilen, 5684 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen belge niteliğindeki yazı ya da bildiriyi,
n) Yetkili: Acentelerin, müdürleri de dahil olmak üzere yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ile acenteleri temsil ve ilzama yetkili olanları,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kuruluş ve Teşkilata İlişkin Hükümler
Gerçek kişi acenteler
MADDE 4 – (1) Acentelik faaliyetinde bulunacak gerçek kişilerde aşağıdaki nitelikler aranır:
a) Teknik personel unvanını taşıması,
b) Türkiye’de yerleşik olması,
c) 10 uncu maddede belirtilen asgari mal varlığı şartını yerine getirmiş olması,
ç) Acentelik faaliyetleri için Müsteşarlıkça belirlenecek fiziksel, teknik ve idari altyapı ile insan kaynakları bakımından yeterlilik ölçütlerine sahip olması.
(2) Gerçek kişi acentelerin birinci fıkra uyarınca aranılan niteliklerin yanı sıra,
a) Dört yıllık sigortacılıkla ilgili yükseköğretim kurumlarından mezun olması ve sigortacılıkla ilgili kurum veya kuruluşların meslekle ilgili bölümlerinde en az altı ay mesleki deneyime sahip olması veya,
b) Dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun olması ve sigortacılıkla ilgili kurum veya kuruluşların meslekle ilgili bölümlerinde en az on iki ay mesleki deneyime sahip olması veya,
c) İki yıllık sigortacılıkla ilgili yüksekokullardan mezun olması ve sigortacılıkla ilgili kurum veya kuruluşların meslekle ilgili bölümlerinde en az on sekiz ay mesleki deneyime sahip olması veya,
ç) İki yıllık yüksekokullardan mezun olması ve sigortacılıkla ilgili kurum veya kuruluşların meslekle ilgili bölümlerinde en az yirmi dört ay mesleki deneyime sahip olması gerekir.
(3) Bu maddede belirtilen sigortacılıkla ilgili kurum ve kuruluşlar, Müsteşarlığın sigortacılıkla ilgili birimleri, sigorta şirketleri, reasürans şirketleri, emeklilik şirketleri, sigorta ve reasürans aracıları ile Müsteşarlıkça belirlenecek diğer kurum ve kuruluşlardır. Sigortacılıkla ilgili mesleki deneyimin değerlendirilmesinde, sigorta şirketleri, reasürans şirketleri ve emeklilik şirketlerinin teknik birimleri ile pazarlama ve satış birimlerinde; sigorta ve reasürans aracıları bünyesinde sigorta ürünlerinin pazarlanması, satış ve bilgilendirilmesi işlemlerinde bizzat görev yapmış olunması esas alınır.
(4) Adi ortaklık şeklinde tesis edilen sigorta acentelerinin ortaklarının tümünün birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde sayılan niteliklerin taşınması, ayrıca ikinci fıkrada belirtilen eğitim ve mesleki deneyime sahip olması gerekir.
(5) Gerçek kişi acenteler aynı zamanda müdür sıfatını haizdir.
Tüzel kişi acenteler
MADDE 5 – (1) Acentelik faaliyetinde bulunacak tüzel kişilerde aşağıdaki nitelikler aranır:
a) Merkezlerinin Türkiye’de bulunması,
b) Asgari ödenmiş sermaye şartını yerine getirmiş olması,
c) Acentelik faaliyetleri için Müsteşarlıkça belirlenecek fiziksel, teknik ve idari altyapı ile insan kaynakları bakımından yeterlilik ölçütlerine sahip olması.
(2) Kollektif şirketlerde ortakların; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde gerçek kişi kurucuların; adi komandit şirketlerde gerçek kişi ortakların en az birinde gerçek kişi sigorta acentesinde aranılan kişisel nitelikler aranır.
(3) Kanunun 23 üncü maddesinin on birinci fıkrasına dayanılarak Bakanlar Kurulunca belirlenen hususlar çerçevesinde Türkiye’de faaliyet göstermek isteyen yabancı acenteler için birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen şart aranmaz.
Ortaklar ve yetkililer
MADDE 6 – (1) Tüzel kişi acentelerin, gerçek kişi ortakları ve yetkilileri ile hakim hissedar tüzel kişi ortaklarının yönetim ve denetiminde bulunan kişilerde, Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendinde belirtilen suçlardan hüküm giymemiş veya ceza almamış olmaları şartı aranır.
(2) Tüzel kişi acentelerin müdürünün veya bu unvanı taşımasa bile fiilen bu görevi yerine getiren kişilerin, bu Yönetmeliğin 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sayılan nitelikleri taşıması, ayrıca ikinci fıkrasında aranılan eğitim ve mesleki deneyime sahip olması gerekir.
Teknik personel
MADDE 7 – (1) Sigorta ürünlerinin acenteler tarafından pazarlanması, bilgilendirme ve satış işlemleri yalnızca acentelerin teknik personeli tarafından yapılır.
(2) Teknik personel unvanının kazanılabilmesi için;
a) Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olunması,
b) Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendinde belirtilen suçlardan hüküm giymemiş veya ceza almamış olunması,
c) En az lise veya dengi okul mezunu olunması,
ç) Sigortacılıkla ilgili kurum veya kuruluşların meslekle ilgili bölümlerinde en az bir yıl mesleki deneyime sahip olunması,
d) Bu Yönetmeliğin 25 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen eğitimin başarıyla tamamlanması
gerekir. Bu fıkrada belirtilen mesleki deneyim şartı, en az iki yıllık yüksekokullardan mezun olanlar için dokuz ay; en az iki yıllık sigortacılıkla ilgili yüksekokullardan mezun olanlar için altı ay olarak uygulanır.
(3) İkinci fıkra uyarınca aranan deneyim şartını sağlamayanlar, acente müdürü tarafından belirlenen bir teknik personel gözetiminde yardımcı teknik personel unvanıyla işe başlatılabilir. Yardımcı teknik personel, birinci fıkrada belirtilen işlemleri tek başına yapamaz. Yardımcı teknik personelin yaptığı işlemler, gözetiminde bulunduğu teknik personelin imzasıyla geçerli olur. Yardımcı teknik personel, deneyim süresi ile bu Yönetmeliğin 25 nci maddesindeki eğitimi başarıyla tamamlamak kaydıyla teknik personel unvanını almaya hak kazanır. Acenteler bu personeli sürelerinin dolmasını takiben en geç yirmi gün içinde kaydedilmek, sicil numarası ve kimlik almak üzere elektronik ortamda TOBB’a veya uygunluk belgesi başvurusunda bulunduğu odaya bildirir. Teknik personel olarak kayıtlı olmayan kişiler için sigorta şirketlerince kullanıcı adı ve şifre ihdas edilemez.
(4) Teknik personelin ve yardımcı teknik personelin, acentenin kayıtlı çalışanı olması gerekir.
(5) Teknik personelin yaptığı işlemlerden dolayı üçüncü kişilere verecekleri zararlardan bağlı bulundukları acenteler sorumludur.
(6) Acentelerin, teknik personel unvanını taşımayan ortak ve yetkilileri, teknik personel olarak görev yapamaz.
(7) Hayat grubu sigortalarında görev alacak teknik personel hakkında ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.
Fiziksel, teknik, idari altyapı
MADDE 8 – (1) Acentelik faaliyetleri için gerekli asgari fiziki şartlar İcra Komitesi tarafından; fiziksel, teknik ve idari altyapı ile insan kaynaklarının yeterliliğine ilişkin ölçütler Müsteşarlıkça belirlenir.
(2) Acenteler, faaliyetlerini, birinci fıkrada aranan nitelikleri haiz ve münhasıran acentelik faaliyetine tahsis edilmiş mekanlarda göstermek zorundadır.
(3) Bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin ikinci fıkrasına uygun olarak, yalnızca faaliyeti sınırlı olmayan acentelik faaliyeti yürütmek, kendi bölümleri ile personeli ayrı olmak koşuluyla, en fazla üç acentenin aynı mekânda faaliyet göstermesi mümkündür. Aynı mekanda faaliyet gösteren acenteler, teknik alt yapıyı müşterek olarak kullanabilir. Yalnızca hayat sigortası aracılığı yapmak kaydıyla, acentelerin kuruluş ve faaliyetleri esnasındaki tüm fiziki, teknik ve idari masraflarının bağlı bulunulan şirketler tarafından karşılanması durumunda bu sınır uygulanmaz.
(4) Acenteler, sigorta ürünlerinin satışı ve satışıyla bağlantılı işlemlerinde, sigorta şirketleri ile kuracakları internet servisi uygulamalarında, Sigorta Bilgi Merkezi ve Müsteşarlıkça belirlenecek diğer özellikli kurum ve kuruluşlar ile TOBB kanalıyla yürütecekleri işlemlerde kullanacakları bilgi işlem altyapılarını statik internet protokol adresi uygulaması ve bununla ilgili güvenlik tedbirleri de dâhil olmak üzere, Müsteşarlıkça belirlenecek esaslara uygun hale getirir.
Merkez dışı birimler
MADDE 9 – (1) Acente şubeleri, şube olduğu belirtilmek şartıyla, acente ile aynı unvanı taşımak zorundadır.
(2) Acente şubeleri fiziksel, teknik ve idari altyapı ile insan kaynakları bakımından yeterli olmak zorundadır.
(3) Acente şubelerinde, en az bir teknik personel istihdamı zorunludur.
(4) Bu Yönetmelik hükümlerine uymak kaydıyla, gerçek kişi acenteler de şube açabilir.
(5) Acenteler, şubelerine ilişkin bilgileri şube tesisinden itibaren en geç onbeş iş günü içinde Levha bilgilerine ilave ettirir.
(6) İrtibat bürosu, ofis veya her ne isim altında olursa olsun, acentelik faaliyeti yapılan tüm merkez dışı birimler, bu Yönetmelikte şubeler için geçerli olan şartlara tabidir.
Asgari ödenmiş sermaye ve mal varlığı
MADDE 10 – (1) Tüzel kişi acentelerin şirket türüne göre Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenen tutardan az olmamak kaydıyla sahip olacakları asgari ödenmiş sermaye miktarı ile gerçek kişi acentelerin beyan edecekleri mal varlıkları 25.000.- TL’den az olamaz.
(2) Asgari ödenmiş sermaye ve mal varlığı miktarı her yıl Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Üretici Fiyatları Endeksi yıllık artış oranını aşmamak kaydıyla Müsteşarlıkça artırılabilir.
Uygunluk belgesi ve Levhaya kayıt
MADDE 11 – (1) Levhaya kayıtlı olmayanlar acentelik faaliyetinde bulunamaz. Sigorta acenteliği yapacak gerçek veya tüzel kişilere Levhaya kayıt öncesi Müsteşarlıkça verilecek uygunluk belgesi için, düzenleniş tarihleri son altı aydan eski olmamak kaydıyla Ek:1 ila Ek:7’de belirtilen bilgi ve belgeler aranır.
(2) Uygunluk belgesi başvurusu TOBB tarafından görevlendirilecek odalara yapılır. Uygunluk belgesi için gerekli belgelerden oda bünyesinde bulunanlar ayrıca talep edilmez. Başvuru sırasında istenilen bilgiler, elektronik ortamda da kaydedilir.
(3) Acente teknik personelinden, aynı zamanda bireysel emeklilik aracısı lisansına sahip olanlar ile hayat grubu sigortaları teknik personeli olanlar ilgili acente Levha kayıtlarına ayrıca işlenir.
(4) Belgeleri tamamlanmış olan acentelerin talepleri TOBB tarafından Müsteşarlığa intikal ettirilir. Müsteşarlıkça yapılacak değerlendirmede durumu uygun görülenler Levhaya kaydedilmek üzere TOBB’a bildirilir. Bu bildirim, bildirime konu acenteler bakımından uygunluk belgesi niteliğindedir.
(5) Levhaya kayıtlı olan acenteler TOBB internet sitesinde kamuya duyurulur.
Acentelik yetkilerinin verilmesi
MADDE 12 – (1) Acentelerin faaliyeti sınırlı veya sınırlı olmayan acente olarak çalışacaklarına ilişkin bilgiler de dahil olmak üzere, acentelerce sigorta şirketleri adına yapılacak acentelik faaliyetlerinin kapsam ve sınırına ilişkin hususlar sigorta şirketi ile acente arasında akdedilen acentelik sözleşmesinde açıkça belirtilir.
(2) Sigorta şirketlerinin birden fazla acente ile aynı zamanda aynı yer veya bölgede çalışıp çalışamayacağı acentelik sözleşmesine göre belirlenir. Acentelik sözleşmesinde bu konuda bir ifadenin yer almaması yahut sınırlayıcı ifadelerin yer alması halinde sigorta şirketi aynı zamanda aynı yer veya bölgede birden fazla acentelik tesis edemez. Sözleşmede bu hususun mümkün olduğunu belirten ifadelerin yer alması halinde ise sigorta şirketi aynı zamanda aynı yer veya bölgede birden fazla acente tesis edebilir, acente de birden fazla şirkete aracılık edebilir. Bu fıkra uyarınca, aynı yer veya bölge uygulamasında; taşrada köy, diğer yerleşim yerlerinde mahalle esas alınır.
(3) Faaliyeti sınırlı acentelerin, en küçük yerleşim birimi olarak taşrada köy, diğer birimlerde ise mahalle muhtarlıkları seviyesinde faaliyet gösterebilmesi, bu yerleşim birimleri içerisinde en az iki adet faaliyeti sınırlı olmayan acentenin bulunmamasına bağlıdır. Müsteşarlık, bu durumda faaliyeti sınırlı acentelerin faaliyetlerini İcra Komitesinin önerisi üzerine kısıtlayabilir veya kaldırabilir.
(4) Acentelik sözleşmelerinde taraflar arasındaki hak ve yükümlülüklerde denge gözetilmesi esastır. Bu amaçla, TSRŞB ve İcra Komitesi tarafından yapılacak ortak çalışmayla tip acentelik sözleşmesi belirlenebilir.
(5) Sigorta şirketleri, acentelerine verecekleri yetkiye dair hususların kapsam ve sınırını, usulü dairesinde tescil ve ilanını müteakip on iş günü içinde, Levhaya işlenmek üzere TOBB’a bildirir.
(6) Sigorta şirketleri, Levhaya kayıtlı acentelerden, kendilerince acentelik verilenleri, verilen yetkileri de belirterek elektronik ortamda işaretler. Bu konulardaki gerekli bilgi işlem programı TOBB tarafından oluşturulur.
(7) Sigorta şirketleri, Levha kaydı bulunmayan acentelerle acentelik sözleşmesi yapamaz. Levhaya kayıtlı olmayan acentelerin sigorta şirketleriyle yapmış oldukları acentelik sözleşmelerinin tescil işlemleri ilgili odalarca kabul edilmez. Sigorta şirketleri, Levhaya kayıtlı olmayanların acentelik yapmaması için kendi bilgi işlem programlarında gerekli düzenlemeyi yapar.
(8) En az bir sigorta şirketiyle sözleşme yapılmış olması, Kanunun 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uygulamasında acentelerin faaliyete geçtiğinin göstergesi olarak kabul edilir.
Uygunluk belgesinin iptali ve acentelik yetkilerinin kaldırılması
MADDE 13 – (1) Sigorta şirketleri, acentelik yetkilerinin tamamının veya bir kısmının kaldırılması, acentelik sözleşmelerinin sona ermesi veya acenteler hakkında dava açılması hallerini gerekçeleriyle birlikte, en geç beş iş günü içinde ilgili acenteye ve Levhaya işlenmek üzere TOBB’a bildirir.
(2) Mahkeme kararıyla kesinleşmiş prim borcunun ödenmemesi nedeniyle şirketlerince acentelik yetkileri kaldırılanların acentelik faaliyetleri, bu borçları ödeninceye kadar Müsteşarlıkça geçici olarak durdurulur.
(3) Müsteşarlıkça yapılan inceleme veya denetim sonucunda, acentelerin;
a) faaliyetleri çerçevesinde yaptıkları iş ve işlemlerle sigorta sözleşmesine taraf olan kişilerin hak ve menfaatlerini tehlikeye düşürdüklerinin,
b) mevzuata, sigortacılığın icaplarına ve iyiniyet kurallarına aykırı hareket etmek suretiyle sektöre olan güveni sarsıcı ve sektörün itibarını zedeleyici tutum ve davranış sergilediklerinin
tespiti halinde faaliyetleri geçici olarak iki aydan altı aya kadar Müsteşarlıkça durdurulabilir. Faaliyetleri geçici olarak durdurulanlar, durumları Levhaya kaydedilmek üzere Müsteşarlıkça TOBB’a, ayrıca çalıştıkları şirketlerce de bu acenteler aracılığıyla poliçe düzenlenmesinin durdurulmasını teminen TSRŞB’ye bildirilir.
(4) Acentelerin, birinci fıkrada sayılan hususlarda faaliyetlerinin geçici olarak durdurulmasını takip eden bir yıl içinde aynı fiili tekrar etmeleri halinde uygunluk belgeleri Müsteşarlıkça iptal edilir.
(5) Müsteşarlıkça, gerek bu madde hükümlerine göre uygunluk belgesinin iptali ve gerekse İcra Komitesince alınan kararlar çerçevesinde meslekten çıkarılmasına karar verilmesi neticesinde acentelik faaliyetleri durdurulan kişiler, Levhadan silinmek üzere TOBB’a bildirilir.
(6) Bir daha acentelik yapamayacaklarına karar verilenler TOBB’da ayrı bir liste halinde tutulur.
(7) Meslekten çıkarılmayı gerektiren haller dışında Levhadan silinmeye ilişkin işlemler İcra Komitesince yürütülür.
(8) Bu maddede sıralanan tüm hususlar ilgili acentenin Levha kayıtlarına işlenir.
Değişikliklerin bildirilmesi
MADDE 14 – (1) Acenteler, işletmelerinde, ortak, yönetici ve teknik personelinde bu Yönetmelikte aranılan niteliklerinde ortaya çıkabilecek değişiklikleri, değişikliği takiben en geç beş iş günü içinde ve elektronik ortamda Levhaya işlenmek üzere uygunluk belgesi başvurusunda bulundukları odaya bildirir.
(2) 12 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen hususlara ilişkin değişiklikler de, sigorta şirketleri tarafından değişikliği takiben en geç beş iş günü içinde ve elektronik ortamda Levhaya işlenmek üzere TOBB’a bildirir.
(3) Mevcut acentesinden ayrılmış ve başka bir acentede işe başlamamış müdür veya teknik personel, kendileri uygun gördüğü takdirde durumlarına ilişkin bilgiler, TOBB internet sitesinde duyurulur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Faaliyete İlişkin Hükümler
Mesleki sorumluluk sigortası
MADDE 15 – (1) Acenteler, mesleki faaliyetleri sonucu neden olacakları zararlardan sorumludur.
(2) Acentenin bağlı bulunduğu sigorta şirketinin acentenin bu sorumluluğunu üstlenmemesi veya bu sorumluluk için teminat sunmaması halinde, acente tarafından sorumluluk sigortası yaptırılır. Bu hususlar acentelik sözleşmesinde açıkça belirtilir.
(3) İkinci fıkra uyarınca mesleki sorumluluk sigortası yaptırılması gereken hallerde, acenteler sigorta şirketleri ile yaptıkları acentelik sözleşmesini takiben en geç bir ay içinde mesleki sorumluluk sigortasını yaptırarak, bu hususta elektronik ortamda uygunluk belgesi başvurusunda bulunduğu odaya bildirimde bulunur.
(4) Mesleki sorumluluk sigortasının, beher tazminat talebi için teminatı en az 20.000.- TL ve bir yıl boyunca tüm tazminat talepleri için teminatı en az 150.000.- TL’dir. Bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin ikinci fıkrasına uygun biçimde birden fazla sigorta şirketine aracılık edilmesi durumunda bu teminat limitlerini haiz ve acentelik faaliyetlerinin tümünü kapsayan yalnızca bir sorumluluk sigortası yaptırılması yeterlidir.
(5) Mesleki sorumluluk sigortasının asgari teminat miktarı, her yıl Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Üretici Fiyatları Endeksi yıllık artış oranını aşmamak kaydıyla Müsteşarlıkça artırılabilir.
Sigorta poliçelerinin düzenlenmesi ve primlerin tahsili
MADDE 16 – (1) Sigorta poliçelerinin acentelerce düzenlenmesine ve primlerin tahsil edilmesine ilişkin usul ve esaslar sigorta şirketi ile acente arasında akdedilen acentelik sözleşmesinde açıkça belirtilir.
(2) Sigorta poliçelerinde poliçeye aracılık eden acentenin unvanı ve Levha numarası ile işlemi yapan teknik personelin adı, soyadı, sicil numarası ve imzasının açık olarak yer alması zorunludur.
(3) Sigortalı tarafından, acentelere yapılan ödeme sigorta şirketine yapılmış sayılır. Sigorta şirketlerince acenteye yapılan ödeme hak sahibi tarafından tahsil edilmedikçe yapılmış sayılmaz.
(4) Bir sözleşmenin unsurları içerisinde, taraflardan birisinin bu sözleşmede yer alan herhangi bir hususta sigorta yapmaya zorunlu tutulduğu hallerde sigortanın sözleşme yapılan kurum vasıtasıyla yaptırılmış olması, sözleşme konusu faaliyetlerin maliyetini etkileyici bir unsur olarak kullanılamaz. Bu hüküm 29 uncu ve 30 uncu maddelerde belirtilen kurumlar tarafından yapılacak acentelik faaliyetleri için de uygulanır.
(5) Bankalar, sigortanın kendisi veya başka sigorta aracısı tarafından yaptırılabileceği hususunda hizmet sağladıkları kişiyi bilgilendirirler. Bankalar, hizmet sağlanan kişinin başka bir sigorta şirketi veya sigorta aracısı yoluyla yaptırdığı ve talep edilen teminatları kapsayan sigorta poliçesini kabul etmek zorundadır.
(6) Bu maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırılık Kanunun 32 nci maddesinin beşinci fıkrasına aykırılık olarak değerlendirilir.
(7) Sigorta şirketleri, piyasaya sundukları ürünlerinin fiyatlarında dağıtım kanalları itibarıyla farklılaştırma yapamaz. Bu hüküm doğrudan satış ile bu Yönetmeliğin 29 ve 30 uncu maddelerine göre acentelik yapan kuruluşlar için de geçerlidir.
Acente komisyonları ve diğer menfaatler
MADDE 17 – (1) Sigorta branşları itibarıyla uygulanacak komisyonlar, sigorta şirketleri ve acenteler arasında serbestçe belirlenir. Ancak, komisyonlara ilişkin olarak ilgili mevzuatında özel hükümler bulunan sigorta branşlarında kendi hükümleri geçerlidir.
(2) Sigorta şirketleri, acentelerine sağlayacakları komisyon, ek komisyon, teşvik primi ve benzeri isimler altındaki ödeme ya da imkanlara ilişkin usul ve esasları ayrıntılı olarak internet sayfalarında ilan etmek zorundadır. Sigorta şirketleri, acentelerine, münferiden doğrudan ya da dolaylı olarak bu tür ödeme veya imkânlar haricinde menfaat sağlayamaz. Bu hüküm 29 ve 30 uncu maddelerde belirtilen kurumlar için de uygulanır.
(3) Sigorta acentesi, acentelik sözleşmesinin sona ermesi halinde, sözleşmesinin sona ermesi öncesinde sigorta ettirenlerle yaptığı işlerle ilgili sigorta sözleşmeleri için ileride gerçekleşecek prim tahsilâtları üzerinden sigorta şirketi tarafından yapılacak tahsilât ölçüsünde komisyona hak kazanır.
(4) Sözleşmenin sona ermesi sırasında henüz sonuçlandırılmamış işlemler için işleme ilişkin teklifin acentelik sözleşmesinin sona ermesinden önce acente tarafından sigorta şirketine ulaştırılmış ve sigorta sözleşmesinin de en geç 60 gün içinde ilgili sigorta şirketinden yapılmış olması kaydıyla, bu sözleşmelerden doğabilecek komisyona üçüncü fıkrada belirtilen ölçüt çerçevesinde hak kazanılır.
Portföy hakkı
MADDE 18 – (1) Sigorta şirketi, sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da sigorta acentesinin kazandırdığı portföy sayesinde önemli menfaatler elde ediyor ve hakkaniyet gerektiriyorsa, sigorta acentesi sigorta şirketinden tazminat talep edebilir. Önemli menfaat ve hakkaniyetten söz edilebilmesi için;
a) acente tarafından sigorta şirketine kazandırılan müşterilerin sigorta sözleşmelerini, acentelik sözleşmesi sona erdikten sonra da aynı sigorta şirketinden yenilemeleri,
b) sigorta ettirenlerin kazandırılmasının süreklilik arz ederek acentenin kazandırdığı müşteriler üzerinden portföyün genişlemesi,
c) acentenin 30.000.- TL’den daha fazla yıllık prim ödeyen bir müşteriyi kazandırması
şartlarından birinin gerçekleşmiş olması gerekir.
(2) Acentelik sözleşmesinin sigorta şirketinin sözleşmeyi feshetmesini gerektirecek haklı bir neden olmaksızın acente tarafından sona erdirilmesi veya acentenin kendi kusuruyla sigorta şirketi tarafından haklı sebeplerle feshine sebep olunması hallerinde, acente tarafından tazminat talebinde bulunulamaz. Bu fıkra uygulamasında, acentelik sözleşmesinin acente tarafından yalnızca ilgili şirketle çalışmaya devam etmeme kararı nedeniyle feshedilmesi geçerli bir fesih nedeni sayılamayacağı gibi, prim üretim ölçütleri önceden belirlenmeksizin üretim yetersizliği sebebiyle veya bağlı bulunulan sigorta şirketince belirlenen riziko kabul esaslarına göre acentelerce aracılık edilen sigorta sözleşmelerinden elde edilen prim gelirleri ile tazminat ödemeleri arasındaki dengesizlik nedeniyle verimli olmamasının gerekçe gösterilmesi gibi haller acentenin kendi kusuru olarak kabul edilmez.
(3) Tazminat, acentenin son beş yıllık faaliyeti çerçevesinde aldığı yıllık komisyon ve diğer ödemelerin ortalamasını aşmamak kaydıyla taraflar arasında belirlenir. Sözleşme ilişkisinin beş yıldan daha kısa bir süre devam etmiş olması halinde, tazminatın hesabında faaliyetin devamı sırasındaki ortalama esas alınır.
(4) Tazminat talebinin sözleşmenin sona ermesinden itibaren bir yıl içinde yapılması gerekir. Acentenin iflası, ölümü ya da hacir altına alınması hallerinde tazminat acentenin yerine geçenlere ödenir.
(5) Acentelik sözleşmelerine, portföye ilişkin tazminat istenmeyeceğine dair hükümler konulamaz.
(6) Acentelerin faaliyetlerine son vermek istemeleri halinde, sigorta şirketi tarafından onaylanmak kaydıyla, portföylerini kendi seçecekleri başka bir acenteye devredebilir. Bu takdirde, sigorta şirketinden tazminat talep edilemez.
(7) Acente teknik personeli ile yetkilileri, sigorta sektöründe faaliyet gösteren başka bir kuruluşa geçtiğinde daha önce çalıştığı acentenin portföyüne ilişkin bilgileri yeni kuruma taşıyamaz.
Hesap planı ve hesap mutabakatı
MADDE 19 – (1) Sigorta şirketleri ile acentelerin hesap ve kayıt düzenlerini üçer aylık dönemler itibariyle mutabakat çalışmasına uygun olacak şekilde oluşturmaları ve bu dönemler itibariyle mutabakat sağlamaları zorunludur.
(2) Acenteler, hesaplarını ve mali tablolarını Müsteşarlıkça belirlenecek Tek Düzen Hesap Planına uygun olarak tutmak zorundadır.
Teminat
MADDE 20 – (1) Acentelik faaliyetleri nedeniyle, sigorta şirketlerinin acentelerinden talep edebilecekleri teminatın miktarı ve koşulları taraflar arasında serbestçe belirlenir.
(2) Müsteşarlık gerekli gördüğü durumlarda teminat tesisi ile ilgili kurallar belirlemeye yetkilidir.
Başka faaliyet yasağı ve diğer ortaklıklar
MADDE 21 – (1) Acenteler, acentelik faaliyeti yürütülen ticari işletmeleriyle acentelik faaliyeti haricinde başka bir ticari faaliyette bulunamaz. Acentelerin başka acentelere veya diğer şirketlere ortak olmaları durumunda, iştirak ettikleri tutar özsermayelerinden düşülür.
(2) Acentelerin ortak, yetkili veya teknik personeli, diğer mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Kanunda yasaklananlar dışında, bir başka şirkete ortak olabilir veya ayrı bir işletme kurarak başka bir alanda faaliyet gösterebilir.
(3) Acente müdürü, sermayesinin en az %51’i aynı acenteye veya eşi ya da velayeti altındaki çocuklarına ait olmak ve aynı il sınırları içinde bulunmak kaydıyla başka bir acentede görev yapabilir. Bu durumda, bir müdürün görev yapabileceği acente sayısı üçten fazla olamaz.
Ticari ve mesleki sırların saklanması
MADDE 22 – (1) Sigorta acentelerinin yetkilileri ve çalışanları ile meslek örgütlerinin üyeleri, sıfat ve görevleri dolayısıyla bu Yönetmelik kapsamındaki kurum ve kuruluşlar ile sigorta sözleşmesiyle ilgili kişilere ait sırları kanunen açıkça yetkili kılınan mercilerden başkasına açıklayamaz, kendi amaç ve çıkarları doğrultusunda kullanamaz. Acente yöneticilerinden ve çalışanlarından bu konuda gizlilik taahhütnamesi alınır.
Unvan, ilan, reklam, afiş ve pano
MADDE 23 – (1) Acenteler, sigorta şirketlerine ve sözleşme yaptırmak isteyenlere yanıltıcı bilgi ve belge veremez, unvanlarında acentelik fonksiyonlarını gizleyecek şekilde ve sigorta şirketi olarak faaliyet gösterdikleri anlamını taşıyacak ifadeler de dahil olmak üzere başka bir faaliyette bulunulduğu izlenimini verecek ifadeler kullanamaz. Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrası uygulaması bakımından gerçek ve tüzel kişi acenteler, unvanlarında “sigorta” ifadesi ile birlikte “acentelik” veya “aracılık” ifadelerinden yalnızca birini veya bunların türevini kullanmak zorunda olup, başkaca bir ifade kullanamaz. Bu şart, faaliyeti sınırlı acentelerin diğer faaliyetlerini gösteren unvanları ile birlikte geçerlidir.
(2) Acentelerin ve şubelerinin antet, afiş, reklam ve tabelalarında acente unvanına yer verilmesi zorunludur.
(3) Acenteler, Levha kayıt numarasını içeren bir plakayı işyerlerinin girişinde ve gözle görünür şekilde asmak zorundadır. Bu plakanın şekli Müsteşarlığın uygun görüşü ile İcra Komitesince belirlenir.
(4) 29 uncu ve 30 uncu maddelerde belirtilen kurum ve kuruluşlar tarafından yapılacak acentelik faaliyetlerinde bağlı bulunulan sigorta şirketi ile aracılık edilen sigorta branşları acentelik faaliyetinin gösterildiği birimlerde gözle görülebilir bir şekilde belirtilir.
Sermaye ve mal varlığı yeterliliği
MADDE 24 – (1) Faaliyette bulunan tüzel kişi acentelerin gerekli özsermayesi ile gerçek kişi acentelerin mal varlığı, yıl sonları itibariyle hesaplanan prim üretiminin %4’ünden az olamaz.
(2) Acenteler, Ek: 8’deki tabloda belirtilen şekilde hesaplayacakları gerekli özsermaye ve mal varlığı yeterliliği bilgilerini en geç takip eden yılın Nisan ayı sonuna kadar elektronik ortamda uygunluk belgesi başvurusunda bulunduğu odaya bildirir. İlave özsermaye veya malvarlığı ihtiyacının ortaya çıkması halinde eksik kalan kısım en geç takip eden yılın Ekim ayı sonuna kadar tamamlanır. Müsteşarlık bu süreyi kısaltmaya yetkilidir.
(3) Gerekli özsermaye ve mal varlığı açığını süresi içinde kapatmayan acenteler, bu açığı kapatana kadar acentelik faaliyetinde bulunamaz.
(4) Yapılan inceleme veya denetim sonucu, ya da herhangi bir şekilde yükümlülüklerini yerine getiremediği anlaşılan acenteler için, Müsteşarlıkça ilgili sigorta şirketlerine bildirimde bulunulur.
(5) Acentelerin özsermayelerinin eksiye düşmesi durumunda, Müsteşarlıkça yapılan uyarıya ve verilen ek süreye rağmen özsermaye yeterliliğinde herhangi bir düzelme olmaması halinde, acentelerin uygunluk belgeleri Müsteşarlıkça iptal edilir. Müsteşarlıkça bu hususta verilecek ek süre iki aydan az sekiz aydan fazla olamaz. Bu fıkra hükümleri çerçevesinde özsermayeye yapılan atıflar, gerçek kişi acentelerde mal varlığına yapılmış sayılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Eğitim, Bilgi Kayıtları ve Merkezi Takip Sistemi
Teknik personel eğitimi
MADDE 25 – (1) Teknik personel, tarihi ve programı Müsteşarlıkça belirlenerek duyurulacak ve yılda bir kez beş iş gününü geçmemek üzere açılacak eğitime en az beş yılda bir katılır. Eğitim sonunda teknik personelin durumlarının değerlendirilebilmesi amacıyla ayrıca sınav yapılır.
(2) Teknik personel eğitiminin ve sınavının SEGEM tarafından yapılması esastır. Eğitim ve sınavın süresi, kapsamı, yöntemi ile ücreti ve diğer koşullarına ilişkin çalışmalar İcra Komitesinin görüşü alınarak SEGEM tarafından yapılır, Müsteşarlıkça karara bağlanır.
(3) Eğitimi süresi içinde başarıyla tamamlamamış olan teknik personelin faaliyeti bu eğitimi tamamlayıncaya kadar durdurulur.
(4) Bu Yönetmeliğin 29 ve 30 uncu maddesinde yer alan kurum ve kuruluşlarda sigortacılık işlemlerinden sorumlu personelin eğitimi, bu kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapmak suretiyle eğiticilerin eğitimi suretiyle yapılabilir.
Teknik personel kimliği
MADDE 26 – (1) Teknik personelin sigorta ürünlerinin pazarlanması, bilgilendirme ve satış işlemleri esnasında hangi acenteye bağlı olarak çalıştığını açıkça belirtmesi ve kimliğini göstermesi gerekir. Teknik personel kimliğini ibraz edemeyenler bu işlemleri yapamaz.
(2) Kimliklerin şekli ve içeriği İcra Komitesi tarafından belirlenir ve Müsteşarlığın onayı ile uygulamaya konulur. Teknik personelin kimliği, uygunluk belgesi başvurusunda bulunulan oda tarafından verilir.
(3) Teknik personelin ilişkisinin kesilmesi durumunda, acenteler keyfiyeti en geç beş iş günü içinde uygunluk belgesi başvurusunda bulundukları odaya bildirir.
(4) Bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında acenteler için öngörülen tedbirler, teknik personel için de uygulanır. Teknik personelin faaliyetinin durdurulması halinde kimlikleri geri alınır.
Bilgi kayıtları ve kayıtlara erişim
MADDE 27 – (1) TOBB nezdinde tutulan Levhaya ilişkin bilgiler, bilgilere erişim tanınacak yetkili kullanıcılar ve kullanıcıların erişebilecekleri kayıtların içeriği ile erişim şekli TOBB’un görüşü alınarak Müsteşarlıkça belirlenir. Elektronik ortamda TOBB’a veya odalara bildirim yapılmasına ilişkin usuller TOBB tarafından belirlenir.
(2) Müsteşarlık talimatları ile İcra Komitesince gerekli görülen karar ve duyuruların acentelere iletilmesi için TOBB tarafından gerekli tedbirler alınır.
Merkezi takip sistemi
MADDE 28 – (1) Acentelerce yapılan prim tahsilatı ile ilgili bilgilerin toplanması amacıyla, TOBB nezdinde Merkezi Takip Sistemi oluşturulur. Sistemin kuruluş, çalışma ve yönetim esasları İcra Komitesinin görüşü alınarak Müsteşarlıkça belirlenir.
(2) Acentelerce primin tahsil edilememesi nedeniyle iptal edilen poliçelere ilişkin bilgiler, ilgili acente tarafından derhal Merkezi Takip Sistemi’ne girilir.
(3) Müsteşarlıkça uygun görülmesi halinde acentelik faaliyetleri ile ilgili diğer bilgiler de bu Merkezde toplanabilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Özellik Arz Eden Kurum ve Kuruluşlar
Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapan kurumlar
MADDE 29 – (1) Bankalar, Genel Merkezlerinde sigortacılık işlemlerinden sorumlu bir personeli TOBB’a bildirir, ayrıca sigorta acenteliği yapılan şubeleri ile sigorta işlemleri yapılan çağrı merkezi, çevrimiçi işlem merkezi ve benzeri birimlerinde teknik personel niteliklerini haiz en az bir personeli belirler.
(2) Bankalarca birinci fıkrada belirtilen birimlerde yapılacak acentelik faaliyeti, Kanunun 13 üncü maddesi ile ihdas edilen zorunlu sigortalar ve kredi konusuyla ilgili olmak kaydıyla yalnızca risk ürünü içeren hayat sigortaları ve ferdi kaza sigortaları ile zorunlu deprem sigortası ve devlet destekli tarım sigortalarıyla sınırlıdır. Sigorta şirketleri, banka şubeleri aracılığı ile satacakları hayat sigortası ve ferdi kaza sigortası ürünleri için Müsteşarlıktan izin almak zorundadır.
(3) İkinci fıkra haricinde kalan, mahiyeti itibarıyla özel bilgilendirme ve hazırlık işlemleri gerektiren bireysel ve kurumsal sigortalar, birikim ve koruma esaslı karma sigortalar ile diğer sigortalara da bankalarca aracılık edilmek istenmesi durumunda, bu işlemler bankacılık işlemlerinden ayrı olarak kurulacak bir ticari işletme vasıtasıyla yürütülür. Bu işletmelerde çalışacak teknik personelin çalıştığı süre, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen mesleki deneyim kapsamında sayılır.
(4) Bankalarca üçüncü fıkra kapsamında sigorta acenteliği yapılacak işletmeler TOBB’da ayrı bir liste halinde tutulur. Listeye kayıt öncesi Müsteşarlığın uygun görüşü aranır.
(5) Bankalar haricinde kalan ve özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi tanınan kurumların sigorta aracılık faaliyetleri, kendi görev alanlarıyla bağlantılı sigortalar, Kanunun 13 üncü maddesi ile ihdas edilen zorunlu sigortalar, ferdi kaza ve yalnızca risk ürünü içeren hayat sigortaları, zorunlu deprem sigortası ve devlet destekli tarım sigortaları ile sınırlıdır. Bu kurumların sigorta acenteliği yapılan birimi belirlemeleri, her birimde sigorta işlemlerinden sorumlu ve teknik personel niteliklerini haiz en az bir personeli TOBB’a bildirmeleri gereklidir.
(6) Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi tanınan kurumlar tarafından düzenlenen poliçelerin pazarlanması, bilgilendirme ve satış işlemlerinin birinci ve beşinci fıkralarda belirtilen personel tarafından yapılarak kurum prosedürü çerçevesinde imza yetkilisi tarafından imzalanması yeterlidir.
(7) Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi tanınan kurumların kendi faaliyetleri kapsamında temin ettikleri sorumluluk sigortalarının, yürütülen sigortacılık işlemlerine ilişkin sorumlulukları da kapsaması halinde, ayrıca mesleki sorumluluk sigortası şartı aranmaz.
(8) Bankalar ve özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi bulunan kuruluşlar hakkında bu Yönetmeliğin (5), (6), (7), (8), (9), (10), (11), (14), (15), (18), (20), (21), (23) ve (24) üncü maddeleri uygulanmaz. Bu kurumlar için, bu maddede aksine hüküm bulunmayan hallerde Yönetmeliğin diğer maddeleri uygulanır.
(9) Tabi bulundukları mevzuatla tanımlanan yetki çerçevesinde sigorta acenteliği faaliyetinde bulunan kamu kurum ve kuruluşları ile 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında bulunan ve ana statülerinde sigorta acenteliği yetkisi tanınan kamu iktisadi teşebbüslerince yapılacak acentelik faaliyetleri TOBB’da özel statülü acenteler olarak ayrıca listelenir. Bu kuruluşlar tarafından yapılacak acentelik faaliyetleri yalnızca görev alanlarıyla ilgili sigortalar ve Kanunun 13 üncü maddesiyle ihdas edilen zorunlu sigortalar, yalnızca risk ürünü içeren hayat ve ferdi kaza sigortaları ile zorunlu deprem sigortası ve devlet destekli tarım sigortalarıyla sınırlıdır. Bu kapsamda yürütülecek acentelik faaliyetleri sekizinci fıkra hükümlerine tabidir.
(10) Bu maddenin uygulanmasında ortaya çıkabilecek tereddütler Müsteşarlıkça giderilir.
Bankalar dışındaki mali kuruluşlar ile özellik arz eden diğer kuruluşlar
MADDE 30 – (1) Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi tanınan kurumlar hariç olmak üzere; vakıflar, sandıklar, kooperatifler ve birlikler ile finansman, finansal kiralama ve faktöring şirketleri gibi kuruluşlar, bu Yönetmeliğin tüzel kişi sigorta acentelerine ilişkin hükümlerine uygun biçimde kuracakları ticari bir işletme aracılığıyla faaliyeti sınırlı olmayan sigorta acenteliği yapabilirler. Bu şekilde kurulacak ticari işletmelerin yönetiminde ilgili kurumların yöneticileri görev alamayacağı gibi, teknik personel de bu kurumların yönetiminde bulunamaz.
(2) Birinci fıkrada sayılan kuruluşlar tarafından;
a) Finansal kiralama şirketlerinde, finansal kiralama veya faaliyet kiralaması işlemine konu edilen mallar ve hizmetlerle;
b) Finansman şirketlerinde, alımı kredilendirilen mal ve hizmetler ile kredilerin teminatını oluşturan varlıklarla;
c) Kooperatif ve birliklerde, kooperatif ve birlik ana sözleşmesinde belirtilen faaliyet alanıyla ilgili konularda ve üye kişilerle;
ç) Vakıf ve sandıklarda, üyeleri ile ilgili sigortalarla
sınırlı olmak kaydıyla, ayrı bir ticari işletme kurmaksızın acentelik faaliyetinde bulunulabilir. Yalnızca bu fıkradaki faaliyetlerle sınırlı acentelik yapılması halinde, bu kuruluşlar tarafından Genel Merkezlerinde sigortacılık işlemlerinden sorumlu bir personel TOBB’a bildirilir, ayrıca sigorta acenteliği yapılan birimlerde teknik personel niteliklerini haiz en az bir personel belirlenir.
ALTINCI BÖLÜM
Geçici ve Son Hükümler
Geçiş uygulamaları
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte faal olarak acentelik yaptıklarını kanıtlayan gerçek kişi acenteler ile tüzel kişi acentelerin müdür ve teknik personelinde 4 üncü maddenin ikinci fıkrasında ve 7 nci maddenin ikinci fıkrasında aranılan mezuniyet ve mesleki deneyim şartı aranmaz. Bu kişiler, bu Yönetmelikte belirtilen diğer şartları taşımaları halinde; durumlarına göre, bir acentede teknik personel, müdür veya gerçek kişi sigorta acentesi olabilir; ancak 25 inci maddede belirtilen eğitimi tamamlamış olmadıkları takdirde faaliyetleri bu eğitimi tamamlayıncaya kadar durdurulur.
(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle lise ve dengi okul mezunu olup en az on yıl teknik personel olarak çalışmış olanlar, SEGEM tarafından yapılacak gerçek kişi acentelik ve acente yöneticiliği sınavını kazanmaları halinde gerçek kişi acente veya müdür olabilir.
Yönetmelik hükümlerine uyum
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte Levhaya kayıtlı bulunan faaliyeti sınırlı olmayan acenteler durumlarını en geç 31/12/2010 tarihine kadar bu Yönetmeliğe uygun hale getirmek zorundadır.
(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte Levhaya kayıtlı bulunan faaliyeti sınırlı acenteler 12 nci maddenin üçüncü fıkrasında yer alan şartı en geç 31/12/2010 tarihine kadar, Yönetmeliğin diğer şartlarını ise en geç 31/12/2010 tarihine kadar bu Yönetmeliğe uygun hale getirmek zorundadır.
(3) 26/10/2009 tarihi ve öncesinde 6 ncı maddenin ikinci fıkrasında sayılan mezuniyet ve deneyim şartına uygun olmaksızın müdür ataması yapılmış bulunan acenteler durumlarını en geç 31/12/2010 tarihine kadar bu madde hükmüne uygun hale getirir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 31 – (1) 14/4/2008 tarihli ve 26847 Mükerrer sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Sigorta Acenteleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 32 – (1) Bu Yönetmeliğin;
a) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası,
b) 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası,
c) 28 inci maddesi
1/1/2011 tarihinde, diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 33 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
